ΑΝΤΩΝΙΟΣ Δ. ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ
ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ    

Πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών     
Mετεκπαιδευθείς στο  ISTITUTO ORTOPEDICO RIZZOLI di BOLOGNA
Ρήξη ωλένιου πλαγίου συνδέσμου του αντίχειρα (thumb UCL)


Πρόκειται για παθολογική κατάσταση στην οποία παρατηρείται μερική ή πλήρη ρήξη του ωλένιου πλαγίου συνδέσμου του αντίχειρα μετά από κάκωση. Ο σύνδεσμος αυτός προσφύεται στο πλάγιο τμήμα της ωλένιας μοίρας της μετακάρποφαλαγγικής άρθρωσης του αντίχειρα και τη σταθεροποιεί κατά την εκτέλεση των κινήσεων.

Το κυριότερο αίτιο της ρήξης είναι η δύναμη απαγωγής και στροφής, που μπορεί να δράσει στην περιοχή, ιδιαίτερα μετά από τραυματισμούς με μπάλα (βόλεϊ, μπάσκετ, ποδόσφαιρο) και άλλες αθλητικές δραστηριότητες (σκι, πολεμικές τέχνες). Η ρήξη του συνδέσμου μπορεί να είναι μερική ή πλήρης, με ή χωρίς την απόσπαση οστικού τεμαχίου.

Η κλινική συμπτωματολογία μετά από οξύ τραυματισμό περιλαμβάνει πόνο, ευαισθησία κατά την ψηλάφηση, διόγκωση της περιοχής, δυσχέρεια κατά την εκτέλεση των κινήσεων του αντίχειρα και κατά την άσκηση δύναμης απαγωγής στον αντίχειρα (τρόπος με τον οποίο ελέγχεται ο βαθμός της ρήξης από το θεράποντα). Σε χρόνιες ρήξεις με αστάθεια παρατηρείται αστάθεια και υπερεξάρθρημα της άρθρωσης στην προσπάθεια σύλληψης ή κατά την εκτέλεση εργασιών και κινήσεων, που δυσχεραίνουν τη λειτουργία του χεριού.

Η διάγνωση τίθεται από το ιστορικό, την κλινική εξέταση και συμπληρώνεται με απεικονιστικό έλεγχο με ακτινογραφία (στατική και δυναμική με άσκηση δύναμη απαγωγής) υπέρηχο και μαγνητική.

Θεραπευτικά σε περιπτώσεις μερικής ρήξης του συνδέσμου χωρίς αστάθεια της άρθρωσης και χωρίς παρεκτόπιση του πιθανού αποσπασθέντος οστικού τμήματος εφαρμόζεται συντηρητική αντιμετώπιση με τοποθέτηση ειδικού νάρθηκα, που ακινητοποιεί τον αντίχειρα, και τακτικό επανέλεγχο της πορείας επούλωσης του συνδέσμου. Σε περιπτώσεις με πλήρη ρήξη του συνδέσμου, παρεκτόπιση του πιθανού αποσπασθέντος οστικού τμήματος, καθώς και σε συμπτωματολογία χρόνιας αστάθειας και δυσλειτουργίας του αντίχειρα μπορεί να εφαρμοσθεί χειρουργική αποκατάσταση της συνέχειας του συνδέσμου με χρήση ενδοστικών "αγκυρών", θυλακοπλαστική, ανατομική ανάταξη και συγκράτησης του πιθανού αποσπασθέντος οστικού τεμαχίου.

Μετεγχειρητικά  εφαρμόζεται ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης με χρήση ειδικού νάρθηκα ακινητοποίησης μέχρι την επαρκή επούλωση των τραυματισθέντων ιστών και πρόγραμμα κινησιοθεραπείας, φυσιοθεραπείας και ενδυνάμωσης.